Analiza systemowa MMGRESS

Botanika wysłali na Marsa… ale nie dali mu świata do pracy

W filmie wszystko wygląda spójnie. Jest misja, jest załoga, jest specjalista. A mimo to już na samym początku coś nie gra. Nie w fizyce. Nie w Marsie. Tylko w jednej decyzji, która zapadła dużo wcześniej.

Sytuacja wyjściowa

Misja na Marsa. Załoga dobrana specjalistycznie. Wśród nich botanik – człowiek, który ma wiedzę, kompetencje i konkretną rolę.

Pierwsze wrażenie

Wszystko wygląda logicznie. Dopóki nie zaczniesz się zastanawiać, co ten botanik tak naprawdę ma tam robić.

Na pierwszy rzut oka wszystko się zgadza

Jest specjalista. Jest środowisko misji. Jest cel. Film nie zatrzymuje się na tym etapie – po prostu idzie dalej.

Ale jeśli na chwilę się zatrzymać, pojawia się coś, co zaczyna uwierać.

Botanik jest na miejscu. Ale nie ma świata, w którym jego rola ma sens.

Co właściwie było problemem

Nie było przygotowanego systemu uprawy. Nie było zestawu roślin do testów. Nie było środowiska do prowadzenia eksperymentów.

Była rola – ale nie było infrastruktury tej roli.

To nie był problem tego, że botanik nie wiedział, co robić.
To był problem tego, że nie miał gdzie tego robić.

Moment przełomowy

Cała jego „praca” zaczyna się dopiero wtedy, kiedy wszystko się sypie. Kiedy przestaje działać system, który miał działać.

Dopiero w chaosie pojawia się przestrzeń, żeby wykorzystać jego kompetencje.

System zaczął działać dopiero wtedy, kiedy przestał udawać, że działa.

Dlaczego to nie jest tylko film

To nie jest uproszczenie scenariusza. To jest bardzo dokładne odwzorowanie tego, co dzieje się w firmach.

Tworzysz stanowisko. Nadajesz mu nazwę. Przypisujesz odpowiedzialność.

Ale nie budujesz środowiska, które pozwala tę odpowiedzialność realizować.

I przez długi czas wszystko „działa”. Aż do momentu, kiedy przestaje.

Jak to wygląda w rzeczywistości biznesowej

Rola istnieje na papierze

Stanowisko jest zdefiniowane, obowiązki opisane, KPI ustawione.

Środowisko nie istnieje w praktyce

Brakuje narzędzi, procesów, danych albo decyzji, które umożliwiają działanie.

System działa… do czasu

Wyniki jakoś się spinają, ale tylko dlatego, że ktoś „łata rzeczywistość”.

Pierwsza awaria pokazuje prawdę

Wtedy wychodzi, że rola nigdy nie była realnie osadzona w systemie.

Najważniejszy wniosek

Problem rzadko leży w ludziach.

Dużo częściej leży w tym, że rola została zaprojektowana w oderwaniu od świata, w którym ma funkcjonować.

        Najdroższe błędy nie wynikają z braku kompetencji. Wynikają z braku warunków do ich użycia.
      

Masz podobny przypadek?

Jeśli masz w firmie ludzi, którzy „powinni dowozić”, ale coś się nie spina mimo że wszystko wygląda dobrze — bardzo często problem zaczyna się właśnie tutaj.

Nie w nich. Tylko w świecie, który został wokół nich zbudowany.

Wróć na stronę główną